Το Ξινόμαυρο έχει ταυτιστεί με τις ετικέτες της Νάουσσας του Μπουτάρη, ενός κρασιού του οποίου η πορεία τα σαράντα πέντε αυτά χρόνια οινοποίησης είναι συναρπαστική, μεστή και γεμάτη δυνατές συγκινήσεις.

H οινική κουλτούρα μιας χώρας δεν κρίνεται κυρίως από το εύρος της, αλλά από το βάθος της. Πόσοι οινοπαραγωγοί στην Ελλάδα θα μπορούσαν να μας προσφέρουν κρασιά 30, 40 ή και 50 ετών για να δοκιμάσουμε; Προς απάντηση είχαμε την τύχη να παρευρεθούμε σε μια σπάνια κάθετη γευσιγνωσία Ξινόμαυρου της Νάουσσας, στα τέλη Μαΐου, που οργάνωσε το ελληνικό παράρτημα της WSET του Κωνσταντίνου Λαζαράκη. «Τέτοιες γευσιγνωσίες γίνονται μία φορά στα δέκα χρόνια», σημείωσε ο Κωνσταντίνος Μπουτάρης, προλογίζοντας αυτή την πραγματικά σπάνια στιγμή.

Έτσι ξεκίνησε μια οινική διαδρομή στον χρόνο, της Νάουσσας Μπουτάρη, αρχίζοντας από το 2007 και φτάνοντας μέχρι το 1969. Είναι πραγματικά μαγικό να γεύεσαι πώς ένα κρασί γεννιέται, μεγαλώνει και ωριμάζει, δίνοντας μια πραγματικά ανθρώπινη παράμετρο στην πορεία της ζωής του. Η Νάουσσα του Μπουτάρη «πότισε» γενιές και γενιές με την υπέροχη αυτή έκδοση του Ξινόμαυρου, άλλοτε «χτυπώντας» κόκκινο στις προτιμήσεις του κοινού και άλλοτε παρεξηγημένο και υποτασσόμενο στην επιδρομή του νεωτερισμού.

Το ταξίδι ξεκινάει από το 2007, όπου η εταιρεία, οινοποιώντας ξεχωριστά δύο αμπελοτόπια της περιοχής, μας έδωσε να καταλάβουμε την παρέμβαση του terroir. Το ένα πληθωρικό, με έντονα αρώματα και στιβαρό σώμα, το άλλο πιο ντελικάτο και φίνο, περισσότερο κοντά στη λογική ενός Pinot Noir. Επόμενοι σταθμοί, το 2003 και το 2001, εντυπωσιακά στη φρεσκάδα τους και με έντονα τα χαρακτηριστικά αρώματα της ποικιλίας, όπως της φρέσκιας φράουλας και κυρίως του πελτέ τομάτας.