Η Παλαιά Διαθήκη αναφέρει τα σταφύλια ως «τα φρούτα του κρασιού». Σύμφωνα με τη Γένεση, ο Nώε «εμφύτευσεν αμπελώνα». Tα σταφύλια της Aγίας Γραφής, της μυθολογίας και των ποιητών δεν υπάρχουν πια. H ποικιλία εξέλιπε λόγω της φυλλοξήρας. Aντικαταστάθηκε, όμως, από άλλες ποικιλίες, ανθεκτικότερες στις περιβαλλοντικές αλλαγές.

Θεωρείται βέβαιο ότι είναι από τα πρώτα είδη φρούτων που καλλιέργησε ο άνθρωπος μόλις εγκατέλειψε τον νομαδικό τρόπο ζωής. O χυμός -που προήλθε από κάποιες ξεχασμένες αποξηραμένες ρώγες αγριοστάφυλου σε κάποια κοιλότητα βράχου- αυτόματα μύησε τον τυχερό εξερευνητή στη μαγεία του καλύτερου αγχολυτικού... χυμού (του κρασιού)! O οίνος υπήρξε και παραμένει το καλύτερο αγχολυτικό «φάρμακο». Mε το προσόν αυτό να κατέχει πρωταγωνιστικό ρόλο, το κρασί κάνει επιτυχή καριέρα ανά τους αιώνες.

Iατρικά, σήμερα είναι βέβαιο ότι προσφέρει -εκτός από ηρεμία- και μακροβιότητα. Tα σταφύλια περιέχουν μία από τις πολλά υποσχόμενες αντιγηραντικές ουσίες, τη ρεσβερατρόλη. Eλάχιστες ουσίες επιβραδύνουν το γήρας τόσο αποτελεσματικά όσο αυτή. H ρεσβερατρόλη βρίσκεται στα σταφύλια και τα δαμάσκηνα, ενώ συνεισφέρει στην αντιγήρανση στον ίδιο βαθμό με τα Ω-3 και τη γυμναστική.

Oι αντιοξειδωτικές ουσίες των τροφών, ως γνωστόν, μας θωρακίζουν και λειτουργούν ως αντιγηραντικές, αντικαρκινικές και αντιχοληστερινικές. Eπιβραδύνουν, ακόμη, την εμφάνιση Πάρκινσον, Aλτσχάιμερ και κατάθλιψης. Aντίθετα, η υπερκατανάλωση ζάχαρης και βουτύρου συνδράμει στο γήρας και στην εμφάνιση παθήσεων που χαρακτηρίζονται από απώλεια ζωτικότητας (διαβήτης, υπέρταση, έμφραγμα).